Bir ay daha bitmiş. Ne pis birşey bu zaman ya. Geçmiyor diye diye ayları ardımızda bıraktırıyor. Doğruymuş, zaman harbiden armudu değil insanı olgunlaştırırmış. Bende harbiden armut değilmişim yani. Bir de şey diyorlar dı: zaman her şeyin ilacıdır. Tamam doğru, haklıymışsınız ama o da bünyeye göre değişiyormuş işte. Benim bünye baya bir farklıymış demek ki..
Havalar soğudukça daha da yavaşlıyor sanki hayat. Yada hep aynı monotonluk olduğundan bana öyle geliyor. Ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev-iş-dershane-ev… Doğduğum, büyüdüğüm ama buna rağmen başkaları gibi aşığı olamadığım İzmir’de hayatım sadece 180° den ibaret.

07 Mart 2010

